Ile snu powinno mieć dziecko i, co zrobić gdy nie może spać?

Chcesz wiedzieć ile powinno spać Twoje dziecko? Problemy ze snem dotyczą nawet 20-30% małych dzieci. Jednak zanim stwierdzimy, że u kogoś występują problemy ze snem, musimy wiedzieć co jest normą. 

Aktualnie większość opracować naukowych opiera się na wytycznych American Academy of Sleep Medicine.

Normy, normami, ale poszczególne dzieci (podobnie jak poszczególni dorośli) potrzebują innej ilości snu. Często możemy zaobserwować podobieństwa między rodzicami i dziećmi (jak ja to mówię: Genów się nie wyprzemy!). Natomiast najważniejsze jest, czy dziecku taka ilość snu wystarcza! Jak się tego dowiedzieć?

Zastanów się, czy dziecko budzi się rano wypoczęte, zadowolone, budzi się samo (czy trzeba je budzić), czy w ciągu dnia chętnie je posiłki, bawi się, jest w dobrym humorze? 

W takim wypadku, ilość snu jaką ma w ciągu doby, najwyraźniej mu wystarcza.

Z drugiej strony pomyśl, czy dziecko w ciągu dnia wydaje się senne lub przemęczone (poza czasem drzemki), czy jest w dzień rozdrażnione, dużo płacze, złości się (czasem bez powodu)?

W tym przypadku najprawdopodobniej ilość snu dziecku nie wystarcza.

Ile obiektywnie i według norm powinno spać dziecko i czemu nie śpi? Najczęściej zaburzenia snu obejmują trudności w zasypianiu oraz częste lub przedłużające się wybudzenia nocne (najczęściej wymagające interwencji rodzica) a także wczesne wstawanie. 

Zbyt krótki sen lub ciągłe wybudzanie się wpływają negatywnie na zachowanie się dziecka w ciągu dnia, a także na relację matka-dziecko, ojciec – dziecko. Przemęczony niewyspany rodzic ma bowiem dużo mniej cierpliwości do dziecka, a niewyspane dziecko jest jeszcze bardziej nieznośne niż zazwyczaj.

Jak sobie radzić? Jak pomóc dziecku oraz sobie w przypadku zaburzeń snu?

Przede wszystkim trzeba się zastanowić, czy nie ma problemów medycznych, powodujących zaburzenia snu.

Warto wykluczyć (lub potwierdzić):

– zakażenia układu moczowego

– zakażenia pasożytnicze

– anemię lub niedobór żelaza

– alergię

– refluks żołądkowo-przełykowy

– przerost migdałka gardłowego

Bardzo ważne jest aby się zastanowić od kiedy występują zaburzenia snu. Czy od urodzenia, czy też pojawiły się później? Czy można powiązać ich początek z jakąś zmianą w otoczeniu dziecka? Przykładowo stres (pójście do przedszkola, żłobka, pojawienie się młodszego rodzeństwa), bóle brzucha (pojawienie się biegunki lub zaparć, gorszego apetytu), alergia (rozszerzanie diety, podanie konkretnych pokarmów, pylenie roślin, malowanie mieszkania). Kolejnymi przyczynami problemów ze snem może być oczywiście ząbkowanie, lęk separacyjny, lęki nocne, a także, o czym mało kto wie – zbyt wysoka temperatura w mieszkaniu. Problemy ze snem w zbyt wysokiej temperaturze otoczenia mają częściej chłopcy oraz dzieci z alergią. Warto chociażby na próbę obniżyć temperaturę w mieszkaniu w nocy do 18 stopni.

Z innych sposobów, które możecie zastosować to jest nie zaświecanie światła w nocy (dziecko powinno spać w ciemności), ustalenie konkretnych godzin snu oraz drzemek, utrzymywanie stałego harmonogramu dnia (jedzenie, zabawa, kąpiel, drzemka), ograniczenie stymulujących zabaw przed pójściem spać.

Jeśli potrzebujesz indywidualnej porady lekarza pediatry z 20 letnim doświadczeniem – skontaktuj się ze mną TUTAJ